HISTORIA Początki OSP w Łęgu giną niestety "w mrokach dziejów" Pierwsze przepisy ppoż. pochodziły już z XVIII w i były spisywane w wilkierzach. Zwarta drewniana zabudowa sprzyjała pożarom i duża ich ilość wymusiła działania do obrony przed żywiołem. W zaborze pruskim ustawy i przepisy administracyjne głównie w II połowie XIX wieku stanowią powszechną i zorganizowaną pomoc na wypadek  pożaru.

Obowiązek pomocy pożarowej regulowały przepisy policyjne w zależności od potrzeb i możliwości, jakimi dysponowały poszczególne gminy. W osadach, majątkach, małych miastach działały jednostki, które jednak na ogół działały na zasadzie obowiązku uczestniczenia ludności w niesieniu pomocy przeciwpożarowej. Stąd działały straże przymusowe. Obowiązek przynależenia do nich, dostarczania zaprzęgu i innej pomocy pożarnej regulowały przepisy miejskie i policyjne. W zasadzie do przymusowej formy pomocy przeciwpożarowej zobowiązani byli wszyscy mieszkańcy w wieku 18-55 lat, z wyjątkiem urzędników, wojskowych, duchownych, służby kościelnej, lekarzy, aptekarzy, adwokatów oraz uczniów szkół średnich i wyższych. Naczelników straży i ich zastępców mianował zarząd gminy, a zatwierdzał miejscowy urząd policji. W konsekwencji germanizacyjnej polityki władz pruskich stanowiska funkcyjne w organizacjach strażackich pełnili głównie Niemcy. Po 1874 roku wprowadzono obowiązek posiadania w każdym domu ręcznej sikawki drewnianej, jaką dziś możemy oglądać w muzeach regionalnych. Dopiero w 1895 roku{wg. niektórych przekazów ustnych spisanych w materiałach} Łąg otrzymał konną sikawkę, którą posługiwano się do II wojny światowej.Obrazek Inne opracowanie powołując się na stare ,nie istniejące dziś dokumenty datuje powstanie straży we współczesnym kształcie na rok 1890.

Dołącz do nas
Google+