OSP Słubice
155. rocznica wybuchu Powstania Styczniowego

155. rocznica wybuchu Powstania Styczniowego

22-go stycznia 1863 roku, wydany został Manifest Tymczasowego Rządu Narodowego, który wzywał do Powstania i przeciwstawienia się rosyjskiemu najeźdźcy.

Dziś, 22-go stycznia, w 155 rocznicę ogłoszenia manifestu, odbyła się symboliczna uroczystość upamiętniająca, przy Kopcu Powstańców Styczniowych, zlokalizowanym przy ul. Wiślanej w Słubicach. To właśnie tam straceni zostali bohaterowie, którzy walczyli w bitwie pod Zyckiem.

Inicjatorem dzisiejszego spotkania był historyk, właściciel pałacu w Słubicach – Sławomir Ambroziak, a udział w uroczystości wzięli, m.in. Wójt Gminy Słubice – Krzysztof Dylicki, Wiceprzewodniczący Rady Gminy Słubice – Mariusz Bartos, Sołtys Sołectwa Słubice – Irena Janiszewska, właściciel pałacu w Studzieńcu – Włodzimierz Olewnik, Proboszcz Parafii w Słubicach – Ksiądz Roman Batorski, Poczty Sztandarowe OSP Słubice (Rafał Górecki, Adam Rączka, Tomasz Robak) i OSP Juliszew oraz druhowie z OSP w Słubicach (Marek Tarka, Aleksandra Witczeska, Ewa Jabłońska, Roman Jabłoński, Przemysław Adamowicz, Bartłomiej Tomasik, Grzegorz Ryfa, Marek Bogiel i Michał Dylicki), OSP Juliszew, OSP Grzybów i OSP Łaziska. Pododdziałem dowodził Komendant Gminny – Wiesław Cichosz.

Uroczystość rozpoczęła się od Hymnu Państwowego. Następnie treść Manifestu Tymczasowego Rządu Narodowego odczytał Mariusz Bartos. Krótką modlitwę zmówił Proboszcz Parafii w Słubicach – Ksiądz Roman Batorski, a kilka słów do zebranych skierował Wójt Gminy Słubice – Krzysztof Dylicki. Zebrani wysłuchali również piosenki pt. Biały Krzyż . Przy akompaniamencie „Polskich dróg” Andrzeja Kurylewicza delegacje złożyły kwiaty i znicze przy miejscu pamięci – Kopcu Powstańców. Kwiaty i znicze składali: Delegacja Samorządu Gminy Słubice, Wójt Gminy Słubice – Krzysztof Dylicki i Wiceprzewodniczący Rady Gminy – Mariusz Bartos, właściciel pałacu w Studzieńcu – Włodzimierz Olewnik, Sołtys Sołectwa Słubice – Irena Janiszewska, delegacja parafian z parafii w Iłowie oraz delegacja przedstawicieli Ukrainy.

W tym roku obchodzić będziemy 100. rocznicę odzyskania przez Polskę Niepodległości. Pomimo tego, że Powstanie Styczniowe zakończyło się klęską, to było ono jednym z pierwszych kroków, który przyczyniły się do odzyskania wolności w 1918 roku.

Serdecznie dziękujemy wszystkim za obecność, jednocześnie zachęcamy do zgłębiania historii związanej z walkami Powstania Styczniowego na ziemi słubickiej.

KOMITET CENTRALNY
JAKO TYMCZASOWY
Rząd Narodowy.

Nikczemny rząd najezdniczy rozwścieklony oporem męczonéj przezeń ofiary, postanowił zadać jéj cios stanowczy — porwać kilkadziesiąt tysięcy najdzielniejszych, najgorliwszych jéj obrońców, oblec w nienawistny mundur moskiewski i pognać tysiące mil na wieczną nędzę i zatracenie. Polska nie chce, nie moze poddać się bezopornie temu sromotnemu gwałtowi pod karą hańby przed potomnośoią powinna stawić energiczny opór. Zastępy młodziezy walecznéj, młodziezy poświęconéj, ozywione gorącą miłością Ojczyzny, niezachwianą wiarą w sprawiedliwość i w pomoc Boga, poprzysięgły zrzucić przeklęte jarzmo lub zginąć. Za nią więc Narodzie Polski, za nią! Po straszliwéj hańbie niewoli, po niepojętych męczarniach cisku, Centralny Narodowy Komitet obecnie jedyny, legalny Rząd Twój Narodowy, wzywa Cię na pole walki juz ostatniej, na pole chwały i zwycięztwa, które Ci da i przez imię Boga na Niebie dać przysięga, bo wie, ze Ty, który wczoraj byłeś pokutnikiem i mścicielem, jutro musisz być i będziesz bohaterem i olbrzymem. Tak, Ty wolność Twoją, niepodległość Twoją, zdobędziesz wielkością takiego męztwa, świętością takich ofiar, jakich Lud zaden nie zapisał jeszcze na dziejowych kartach swoich. Powstającej Ojczyznie Twojéj dasz bez zalu, słabości i wahania, wszystką krew, zycie i mienie, jakich od Ciebie zapotrzebuje. W zamian K. C. N. przyrzeka Ci, ze siły dzielności Twéj nie zmarnieją, poświęcenia nie będą stracone, bo ster, który ujmuje, silną dzierzyć będzie ręką. Złamie wszystkie przeszkody, roztrąci wszelkie zapory, a kazdą nieprzychylność dla świętéj sprawy, nawet brak gorliwości, ścigać i karać będzie przed surowym, choć sprawiedliwym trybunałem obrazonéj Ojczyzny.
W pierwszym zaraz dniu jawnego wystąpienia, w pierwszéj chwili rozpoczęcia świętéj walki, K. C. N. ogłasza wszystkich synów Polski, bez róznicy wiary i rodu, pochodzenia i stanu, wolnemi i równemi Obywatelami kraju. Ziemia, którą Lud rolniczy posiadał dotąd na prawach czynszu lub pańszczyzny, staje się od téj chwili bezwarunkową jego własnością, dziedzictwem wieczystém. Właściciele poszkodowani, wynagrodzeni będą z ogólnych funduszów Państwa. Wszyscy zaś komornicy i wyrobnicy, wstępujący w szeregi obrońców kraju, lub w razie zaszczytnéj śmierci na polu chwały, rodziny ich otrzymają z dóbr Narodowych dział obronionéj od wrogów ziemi. Do broni więc, Narodzie Polski, Litwy i Rusi, do broni! bo godzina wspólnego wyzwolenia juz wybiła, stary miecz nasz wydobyty, święty sztandar Orła, Pogoni i Archanioła rozwinięty.
 A teraz odzywamy się do Ciebie Narodzie Moskiewski: tradycyjném hasłem naszém jest wolność i braterstwo Ludów, dla tego téz przebaczamy Ci nawet mord naszéj Ojczyzny, nawet krew Pragi i Oszmiany, gwałty ulic Warszawy i tortury lochów Cytadelli. Przebaczamy Ci, bo i Ty jesteś nędzny i mordowany, smutny i umęczony, trupy dzieci Twoich kołyszą się na szubienicach carskich, prorocy Twoi marzną na śniegach Sybiru. Ale jezeli w téj stanowczéj godzinie nie uczujesz w sobie zgryzoty za przeszłość, świętszych pragnień dla przyszłości, jezeli w zapasach z nami dasz poparcie tyranowi, który zabija nas a depcze po Tobie — biada Ci! bo w obliczu Boga i świata całego, przeklniemy Cię na hańbę wiecznego poddaństwa i mękę wiecznéj niewoli, i wyzwiemy na straszny bój zagłady, bój ostatni Europejskiéj Cywilizacyi z dzikiém barbarzyństwem Azyi.

Warszawa, dnia 22 Stycznia 1863 r.

Za zgodność z oryginałem ręczy Litewski Komitet, jako Prowincyonalny Rząd tymczasowy na Litwie i Białorusi.

Dołącz do nas
Google+