; Nasza historia - OSP KSRG Sędziszów Małopolski - Strefa Druha - www.osp.com.pl

Historia Ochotniczej Straży Pożarnej w Sędziszowie Małopolskim

Historia Ochotniczej Straży Pożarnej w Sędziszowie Małopolskim – zapis z kroniki założonej w 1963 roku.


Zarząd Ochotniczej Straży Pożarnej postanowił uchwałą na zebraniu dnia 13 stycznia 1963r., odtworzyć na podstawie posiadanych dokumentów kronikę OSP w Sędziszowie Młp, która została zniszczona w latach 1939-1945.
Zarząd OSP wybrany przez Walne Zebranie w dniu 17 lutego 1963r., opracowując tą foto – kronikę, oddaje ją ku pamięci obecnych i przyszłych członków OSP, oraz ich Zarządów z prośbą o utrzymanie Kroniki w stałej aktualności, bo tylko wtedy będzie ona miała swoje znaczenie.


Strażacki czyn
Gdy trąbki głos rozniesie wieść
Strażacki wnet gotowy lud
Z zdrowia i sił ofiarę nieść
W ogień i dym, w udręki trud…
W płomienne skry, we dnie w noc
Spieszy co tchu strażacka brać…
Tam w znojny trud przemienia moc…
Do końca chwil powinna trwać…
Na trąbki zew – w obronie chat
Jak prawy mąż – ziemi tej syn
Nie dba o nic – obcy czy brat…
Strażak na stos niesie swój czyn.
Nagrodą mu zawsze myśl jest,
Że spełnia cel zaszczytny swój…
Strażacki czyn – ofiarny gest,
Słoneczny trud – mocarny znój.

zezwol.jpgrach.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

Tutaj znajdziecie więcej http://wolnekolo.com/osp/thumbnails.php?album=1

 

 

 

 

W 50 letnią rocznicę istnienia OSP w Sędziszowie Młp., została wydana przez OSP w Sędziszowie Młp w 1925r., a opracowana przez pana Sochackiego Stanisława obywatela tego miasteczka, nauczyciela z zawodu, a skarbnika OSP, broszura, na podstawie której stwierdzić należy, że działalność straży zaczyna się 1874 roku.

Dokładnych zarysów działalności straży nie można ustalić z powodu znacznych przerw w prowadzeniu jej zapisków protokolarnych, a to od r. 1876 do 1905 i od 1914 do 1921.
Pierwsze posiedzenie Zarządu składającego się z członków: Ernesta Walchera – prezesa, Dygulskiego Władysława – naczelnika, Podolskiego Józefa – zastępcy naczelnika, ks. Pawła Sapeckiego – członka Zarządu, jako jednego żyjącego w tym czasie członka z założycieli, Rotha Sydona – członka Zarządu, Smoleńskiego Aleksandra – sekretarza i skarbnika, Mizerskiego Jana – burmistrza i kom. I oddz., Ledena Henryka – komend. II oddz., Chodorskiego Leopolda - komend. III oddziału., Dr. Sędzielewskiego Franciszka - komend. IV oddziału, Reliżyńskiego Ludwika – członka Zarządu i Natana Lӧwa – członka Zarządu, odbyło się 1 grudnia 1874r., a drugie 8 grudnia 1874r., trzecie 8 stycznia 1875r.
W całym swym rozwoju miała Ochotnicza Straż Pożarna następujących prezesów Zarządu i naczelników, których podaję w porządku chronologicznym do roku 1925; prezesi: Walcher Ernest, Dr. Sędzielewski Franciszek, Mizerski Jan, Jasiński Marcin, Sapeta Andrzej, Dr. Górka Józef, Worek Władysław, - naczelnicy: Dygulski Władysław, Chodorski Leopold, Łasica Antoni, Sroka Kazimierz, Mizerski Jan, Kubistal Franciszek, Plata Adam, Suchowski Emil, Szewczyk Karol, Pragłowski Emil, Pietrzyk Władysław.
Początkowo Ochotnicza Straż Pożarna miała własną orkiestrę, naprzód smyczkową, której kierownikiem był ks. Lechowski, później dętą pod kierownictwem Antoniego Łasicy, do roku 1879 złożoną z 14 ludzi, utrzymaną przez ks. Pawła Sapeckiego
Około roku 1877 Ochotn. Straż Pożarna z 3 sikawkami (1 fabryczna) czynna była przy pożarze cukrowni hr. Potockiego w Sędziszowie, zaś około 1884r. przy pożarze w Ropczycach, gdzie spłonęło kilkanaście zabudowań, następnie przy pożarze w Świlczy, Sędziszowie. Za brawurę okazaną w czasie pożaru w Ropczycach, otrzymała OSP od hr. Michałowskiego gorącą pochwałę. Około roku 1890 czynna była przy pożarze ratusza, spichlerzy przy ul. Piekarskiej w Sędziszowie, jak również przy pożarach w Sielcu i Iwierzycach (dwór). W roku 1912 przy pożarze w Sędziszowie, Ropczycach. W r. 103 za prezesa Andrzeja Sapety zakupiono i poświęcono sztandar /koszt nabycia 140 kor. Austr/*, w uroczystości tej brały udział Och. Str. Poż. z Ropczyc, Dębicy, Wielopola, Kolbuszowej, Ciężkowic, Trzciany, Rzeszowa i Tarnowa.
W 1911r. OSP posiadała: 1 sikawkę czterokołową, 1 sikawkę dwukołową, 1 beczkowóz 4 kołowy, 6 beczkowozów 2 kołowych, 1 wąż ssący 5 metrowy, 6 osęk, 1 drabinę hakową, 1 okienną, 2 drabiny dachowe, 8 konewek płóciennych, 5 węży wylotowych. W roku 1914 zakupiono 40 m węża, 2 tłumice, 2 sita do kominów, 2 latarnie i 2 kilofy.
W skutek wybuchu wojny, działań wojennych, inwazji rosyjskiej do roku 1920, Ochotn. Straż Pożarna czynną nie była. Dopiero dzięki inicjatywie prezesa, członka honorowego Ochotn. Straży w Budzowie, Władysława Worka /fotografia/ odznaczonego „Gwiazdą pamiątkową II kl” i medalem srebrnym „za długoletnią i nieskazitelną służbę” zbudziła się do intensywniejszego życia.
Pierwsze Walne Zgromadzenie w ilości 60 członków odbyło się 5 marca 1922r, na którym podano wiadomość o zbiórce obywatelskiej na cele straży w kwocie 26,100 mkp., oraz przedstawiono stan inwentarza złożony z 1 sikawki dwukołowej, 1 czterokołowej dwuwylotowej, 3 drabin, 2 beczkowozów, 3 szt. węża ssącego, 1 węża wylotowego starego 15m, 1 węża wylotowego nowego 100m (4 rulony po 25m), 6 konewek parcianych, 10 tłumic, 10 osęk, 1 latarnia.
W kwietniu 1922r. na odezwę prezesa Władysława Worka do rodaków w Ameryce, nadesłał fabrykant Kreinik kwotę 80 dolarów, na cele rozwojowe OSP. Na posiedzeniu Zarządu 11 sierpnia 1922r. podano do odznaczenia „Gwiazdą pamiątkową III kl” strażaka Jana Gawlika za jego obronę przeciwpożarową i ratowanie sztandaru podczas inwazji rosyjskiej.
W 1923r. delegacja Ochotniczej Straży Pożarnej brała udział w zjeździe Ochotn. Straży Pożarnych z całej Małopolski w Tarnowie. Na posiedzeniu Zarządu 13 kwietnia 1924r. uchwalono zgłosić wstąpienie Straży do Związku Straży Pożarnych Województwa Krakowskiego, tudzież zaprojektowano rozpoczęcie budowy Strażnicy /fotografia/. Na posiedzeniu 10 września 1924r. postanowiono założyć orkiestrę dętą i na razie zakupić 16 instrumentów. Orkiestra ta posiadała 20 instrumentów muzycznych za które zapłacono 1950zł. Brała ona udział w zabawach tanecznych, festynach itp., ostatnio, w dniu 17 maja 1924r., na zlocie ćwiczebnym Ochotn. Straży w Dębicy. /fotografia/
W skład tej orkiestry wchodzili 1. Czapka 2. Dryja Jan 3. Drozd L. 4. 5. Janowski 6. Drozd Wincenty 7. Ferdynand Białorucki 8. Białek Bolesław 9. Pragłowski Jan 10. Zach Julian 11. Taust Benek 12. Grabowski Bolesław 13. Bielak Kazimierz 14. Idzik Stanisław 15. Rój 16. Daniel Stanisław 17. Lipecki 18. Białek Edmund 19. Hadyś Ludwik.
Na posiedzeniu Zarządu 17 lutego 1925r. uchwalono przystpienie Ochot. Straży Pożarnej w charakterze członka Związku Teatrów i Chórów włościańskich.
W tymże roku otrzymała straż z P.D.U.W 1 beczkowóz żelazny i sikawkę przenośną, a przy energicznym współdziałaniu Władysława Worka zabrała się ochoczo do pracy celem przygotowania się straży do jubileuszu. Ćwiczenia bojowe przeprowadzał naczelnik straży Władysław Pieprzyk a wspomagał go Jan Skóra /fotografia/ po ukończeniu 6 tygodniowego kursu przeciwpożarowego w Krakowie.
Na posiedzeniu 20 maja 1925r. uchwalono podać do odznaczenia za długoletnią, nieskazitelną pracę dla straży ks. Prałata Sapeckiego, Dra Józefa Górkę /fotografia/ i Andrzeja Sapetę tudzież przedstawić ich wraz z prezesem Workiem na najbliższem Walnem Zgromadzeniu do mianowania chłonkami honorowymi, a na posiedzeniu Zarządu 16 czerwca 1925r., przyjęto wniosek odznaczenia Władysława Worka „Złotym znakiem Związku” za jego długoletnią wydatną pracę w służbie pożarniczej.
Na posiedzeniu Zarządu 13 lipca 1925 uchwalono zaprosić do objęcia protektoratu w Komitecie Jubileuszowym Ks. Prałata Sapeckiego Pawła, Wincentego Witosa posła, b. premiera gabinetu, Dra Kiernika Władysława posła, b. ministra spraw wewnętrznych, Dra Wielgusa Piotra, wice prezydenta m. Krakowa, prezesa Związku Straży Woj. Krakowskiego Artura Loreta, starostę, Dra Górkę Józefa burmistrza /fotografia/, Jana Henryka Jedynaka posła. DO Komitetu honorowego weszło 57 osób.
Uroczystość jubileuszowa odbyła się 6 IX 1925r. na której dokonano poświęcenia strażnicy /fotografia/ oraz wbijania gwoździ do tablicy pamiątkowej, rozdania dyplomów i odznaczeń członkom straży za wysłużone lata.
Skład Zarządu w dniu jubileuszu:
Prezes: Władysław Worek
zastępca: Józef Polek
Skarbnik: Stanisław Sochacki /fotografia/
Sekretarz: Leopold Gorzkowski /fotografia/
Członkowie:
Naczelnik: Witold Pietrzyk
Zastępca: Józef Sitek /fotografia/
Gospodarz: Jan Gawlik /fotografia/
Zastępcy: Białorucki Tomasz; Drozd Edward /fotografia/
Członkowie czynni umundurowani:
Białek Antoni
Białek Jakób
Białek Edmund
Białorucki Ferdynand
Bochank Józef
Daniel Michał
Doroba Andrzej
Drozd Edward
Gawlik Jan
Idzik Karol
Idzik Antoni
Jagoda Tomasz
Jagoda Stanisław
Jasiński Leon
Pietrzyk Edward
Pietrzyk Władysław
Sitek Józef
Skóra Jan
Śpioch Jakób
Wątroba Władysław
Wąsowski Leon
Worek Walenty
Ziobro Jan
Członkowie orkiestry:
Bielak Andrzej
Bielecki Antoni
Białorucki Ferdynand
Czapka Jan
Drozd Ludwik
Drozd Wincenty
Drozd Stefan
Drozd Kazimierz
Drozd Józef
Dryja Jan
Feret Karol
Hadys Jan
Hadys Ludwik
Łabaj Jan
Run Franciszek
Rataj Adam
Sapeta Stanisław
Śliż Władysław
Śpioch Julian
Skarbek Józef
Silek Jan
Zabawski Ludwik
Długoletnim i niestrudzonym kapelmistrzem był Drozd Wincenty
Członkowie wspierający:
Czerski Zygmunt
Chorzępa Jan
Charchut Ludwik
Denko Józef
Drozd Stanisław
Duszyński Stanisław
Frankowicz Jan
Ks Granicki Jan
Dr Górka Józef
Horąży Wojciech
Hoszard Marian
Idzik Mieczysław
Jasiński Wincenty
Kapusta Wincenty
Lӧw Maks
Ks Najdecki Marian
Piątkowski Stanisław
Plata Adam
Pragłowski Michał
Pragłowski Emil
Pasternak Jan
Polek Józef
Ks. Sapecki Paweł
Sapeta Paweł
Sawicki Jan
Sitek Ignacy
Sitek Jan
Sochacki Stanisław
Suchowski Emil
Sybistowicz Paweł
Szelba Wiktor
Schreuzel Abracham
Szczyrek Feliks
Worek Władysław
Wąsowski Tomasz
Gorzkowski Leopold
W 1925r. Rada Naczelna Głównego Związku Straży Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej przyznała dyplom i odznaczenia za wysługę 15 lat Józefowi Sitkowi oraz Mieczysławowi Idzikowi
W latach 1925 do 1939, Zarządy OSP w Sędziszowie sprawowali jako prezesi Polek Józef, Suchowski Franciszek, jako naczelnicy Idzik Mieczysław, Sitek Józef. Jako skarbnicy Bielak Wacław, Ferdynand Białorucki. Sekretarzami byli: Zach Henryk oraz Bielak Wacław.

Napaść Hitlera na Polskę przerwała działalność OSP


Lata 1939 – 1944
W pierwszych dniach napaści Hitlerowskiej członkowie Ochotniczej Straży Pożarnej stanęli na posterunku, biorąc udział w gaszeniu budynków i młyna w Dębicy, które padły ofiarą bomb niemieckich.
Strażacy byli tam świadkami krwawej zbrodni na Polakach, niesionej na każdym kroku przez wojsko niemieckie.
Okupacja niemiecka zniszczyła wszystko co polskie, tylko ducha polskości zniszczyć nie była w stanie.
Po wkroczeniu wojska niemieckiego i objęciu władzy przez okupanta, członkowie OSP postanowili zorganizować Straż Pożarną celem ochrony mienia i ludzi, których Niemcy masowo zabierali na przymusowe roboty do Niemiec. Zarząd okupacyjnej OSP sprawowali: Suchowski Franciszek prezes, Mieczysław Idzik naczelnik, Wacław Bielak skarbnik i sekretarz.
W szeregach OSP działała organizacja podziemna, której zadaniem było bronienie polskości – a niszczenie tego co niemieckie. Organizowali dla Niemców pijatyki, gdzie tym okupem wyzwalali Polaków przeznaczonych na wywóz do Niemiec. Uwolniono tym sposobem 38 osób.
Organizacja podziemna współdziałała z OSP i tam grupowali ludzi, którym groził wywóz do Niemiec, a między innymi inteligencję Sędziszowską, jak Prokopa Władysława, Feliks Kowalskiego, Kościeszyńskiego, Urbanskiego i innych.
Członkowie OSP przechowali instrumenty muzyczne, z których większa część zginęła.
Sztandar przechował Franciszek Suchowski.
Niestrudzonym działaczem w szeregach OSP tak przed 1939 jak i w czasie okupacji niemieckiej był odznaczony 29 VII 1933 brązowym medalem zasługi druh Idzik Karol zamieszkały w Sędziszowie Młp.
Jako Strażak posiadacz legitymacji Strażackiej (Feuerwehr – Dienstausweis) Nr. 000987 ob. Karol Idzik walnie przysłużył się polskości mając prawo swobodnego poruszania się w dzień i w nocy.
Dokładniejszych danych brak, gdyż na skutek chwilowej dezorganizacji po wyzwoleniu, oraz wyjazdu członków OSP na ziemie odzyskane, zajmując tam prace w odbudowie kraju ze zniszczeń, zapisków nie prowadzono.
Stwierdzić należy to, że działalność opierała się na zrywach w pracy, czy to wypadkiem pożaru spowodowanym, czy też koniecznością organizowanego występu z okazji jakiejś uroczystości Państwowej, lub Narodowej.
Członkowie OSP organizowali się w okresie Świąt Wielkanocnych kiedy to pełnili tradycyjną wartę przy grobie Pańskim, w kościele oo. Kapucynów w Sędziszowie Młp.
W Sali starego budynku OSP po wyzwoleniu urządzono uroczyste przyjęcie z okazji 100-lecia życia rodaka, obywatela Drwala
Rozpoczynając nową erę działalności OSP w Sędziszowie Młp., celowym będzie cofnąć się w skrócie telegraficznym nieco wstecz.
Sędziszów Młp., miasteczko w powiecie ropczyckim, nad potokiem Budzisz, dopływ Wielopolki wpadającej do Wisłoki, położony jest na równinie 227 m n.p.m.
Przez Sędziszów przebiega droga z Rzeszowem 22km do Ropczyc 7km.
Przebiega tu też droga kolei żelaznej (dawnej Karola Ludwika)
W centrum miasteczka góruje budynek ratusza, gdzie w czasach austryjackich do 1852r., mieszkał mandatariusz, a na parterze budynku znajdowały się więzienia. W roku 1874 zorganizowana została tu Ochotnicza Straż Pożarna, która 1925 roku obchodziła 50 lecie swojego istnienia.
Z okazji jubileuszu oddano do użytku wybudowany w rynku obok ratusza, budynek parterowy zwany „Remizą OSP”, który przetrwał do roku 1965, kiedy to na polecenie Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Sędziszowie Młp., został rozebrany, celem dopełniania uporządkowania miasta.
Znając ten plan, oraz warunki pracy zrzeszonych tam ochotniczo ludzi, w budynku zagrzybiałym, powstała myśl wybudowania nowego budynku „Domu Strażaka”. Myśl tą wysunęli działacze OSP i długoletni aktywiści w pracy dla pożarnictwa Tyrański Stanisław i Zach Henryk /fotografia/.
Na ich wniosek pod koniec 1959r., został powołany komitet „Budowy Remizy Strażackiej” w Sędziszowie Młp. Dnia 11 lipca 1960 roku na zebraniu powołano prezydium Komitetu, w skłąd którego weszli Prokop Władysław, Tyrański Stanisław, Zach Henryk, Nowakowski E, Doroba Michał, Wątróbki Leon, Naróg Kazimierz, Tobiasz Antoni, Miąso Franciszek, Pragłowski Józef, Zaborniak Tadeusz.
Do Zarządu wykonawczego weszli: Prokop Władysław, Tyrański Stanisław, Zach Henryk. Wobec nawału pracy tego Komitetu Funkcję przewodniczącego objął Tyrański Stanisław, a sekretarza Zach Henryk.
Honorowymi członkami Komitetu zostali wybrani: Ob. Marszałek Przew. Pr. Pow. R.N. w Ropczycach, Grelc Wincenty Nacz. Wydz. Finansowego PPRN, Wójcik Tadeusz Dyrektor Zakładów Drzewnych, Domaradzki Kazimierz Dyr. Zakładów Motoryzacyjnych.
Mimo znacznych trudności i dużych kosztów przystąpiono do intensywnej pracy nad przygotowaniem dokumentacji i kosztorysu.
Ofiarni członkowie Komitetu w osobach Tyrańskiego Stanisława i Zacha Henryka z uwagi wycofania się z pracy pozostałych nie liczących na powodzenie podjętego czynu, musieli liczyć – tylko na własne siły, nie szczędząc czasu, zdrowia a nawet i własnych funduszy.
W miesiąc po rozpoczęciu działalności Komitet ten miał już 20 000 zł, 50 000 cegły kilkadziesiąt ton kamienia i deski. Posiadali już zadeklarowaną zwózkę piasku przez ob. Bieryta Wł., Jasińskiego Eugeniusza i innych.
Dużą pomoc otrzymał Komitet ze strony Zakładów Motoryzacyjnych i Zakładów Drzewnych w formie transportu materiałów oraz robocizny fachowej przy montowaniu poręczy i barier. Część pracy w czynie społecznym wykonał ob. Patka jako zbrojarz. Materiał na budowę był ale jeszcze nie było parceli, gdyż sprzeciwiał się oddaniu parceli Wydział Oświaty PPRN w Ropczycach, w której to sprawie wysłano szereg pism, a których odpisy dla potomności załącza się do niniejszej kroniki.
Dnia 15 maja 1962 roku decyzją PPRN w Ropczycach Nr BUA – II/5/34/62 Społeczny Komitet otrzymał zezwolenie na wykonanie robót budowlanych na parceli, o którą się ubiegał, a która z własności Towarzystwa Szkoły Ludowej w Krakowie przeszłą na Skarb Państwa w całości, a będąca pod Zarządem PMRN w Sędziszowie.
Po otrzymaniu parceli i zatwierdzeniu lokalizacji mimo sprzeciwu Wydziału Oświaty Komitet zlecił wykonanie dokumentacji budowlanej inż. Warchałowi, który przedłożył założenia projektowe zweryfikowane przez PWRN w Rzeszowie nr prot 1/62 dnia 5 I 1962r.
Po otrzymaniu dokumentacji i planów przystąpiono do rozpoczęcia budowy już w styczniu 1962 roku.
Przedsięwzięcie było wprawdzie wielkie bo koszt budynku wynosił ponad 2280000 zł. Twarda postawa Ob. Tyrańskiego Stanisława i Zacha Henryka, którzy byli majstrami oraz nadzorowali całe budownictwo – wspierani przez inż. Mgr. Ludwika Pondo, realizowali powzięty zamiar, tak olbrzymiego czynu społecznego. Czyn ten gdy był już widoczny został poparty przez PPRN Ropczyc kwotą 580000 i PZU Ropczyc kwotą 391611zł co łącznie dało komitetowi kwotę 971611zł. Woj. Kom. Straży Poż. Rzeszów dały materiałów budowlanych na kwotę 100000zł. Dzięki upartej i usilnej pełnej poświęceń pracy ob. Tyrańskiego Stanisława i Zacha H., którzy nie zważali na kłody rzucane im pod nogi, a nawet drwinki niektórych obywateli, a nawet członków OSP, którzy biernie przyglądali się ciężkim zmaganiom tych ludzi, twierdząc że wcześniej im włosy wyrosną na dłoni aniżeli Ci ludzie dysponując tak małemi funduszami, wybudują remizę.
Ofiarnie nieśli pomoc Komitetowi ob. Małek Michał, oraz inni nieliczni rozumiejąc wysiłek pozostawionych sobie dwóch ludzi, oraz potrzebę budowy budynku OSP w Sędziszowie.
W pierwszych miesiącach 1962 roku, dzięki poparciu Społeczeństwa zaczęły wydostawać się z ziemi mury budynku remizy, i o dziwo jeszcze nikomu włosy na dłoni nie wyrosły, a budynek rósł z dnia na dzień, którego widok został utrwalony na zdjęciu.
Władze Powiatowe widząc ten poważny wysiłek i rezultat pracy, dopiero teraz poparły czyn ten podaną kwotą 580000zł., a PZU z bardzo dużą pomocą materiałową liczącą około 100000zł., pospieszyła Woj. Kom. Straży Pożarnych w Rzeszowie.
Serdeczną opieką otoczył inwestycję Ob. Ungechaurer Kapitan Wojew. Komendy Straży Pożarnych w Rzeszowie. Ażeby czyn realizować powołano i ożywiono członków wspierających, którym wręczono ozdobne legitymacje członka popierającego.
Zorganizowany został zespół teatralny pod kierownictwem Małka Michała, a reżyserem i dekoratorem, którego był Zach Henryk naczelnik miejscowego Urzędu Pocztowo – Telekom., w Sędziszowie. Do zespołu tego należą: Zach Henryk, Satkowska Maria, Brandys Teodora, Lola Filipek, Teodozja Iwan, Urbańska Maria, Pragłowska Maria, Pragłowski Stanisław, Przepióra Emil, Pragłowska Jadwiga, Pietras Wiesława, Idzik Józef, Bielecki Stanisław, Ryszard Zygmunt, Białek Aleksander, Bielecka Danuta, Drozd Eugeniusz.
Zespół ten wystawił szereg sztuk między któremi były – Pieją Koguty; Damu i Huzary, Moralność Pani Dulskiej, Skamieniani, Grybe Ryby; Królowa Przedmieścia, Bosa Królewna; Awantura o Basię; Rozdroże Miłości i inne.
Dochód z tych występów przeznaczono na budowę remizy OSP.
Wspomnieć należy tu na aktywnych działaczy na scenie amatorskiego zespołu OSP, a których Kronika Strażacka przemilczała, a raczej nie znaleziono o ich pracy wzmianki – byli to Bielecki Antoni, Jan Skóra, twórcy ruchu amatorskiego na terenie miasta Sędziszowa.
W grudniu 1964 roku czyn Społeczny budowy był zrealizowany do tego stopnia, że urządzono w nowym budynku Zabawę Sylwestrową w dniu 31 grudnia 1964r., z której dochód wynoszący ponad 14000zł przeznaczono na dalsze wykończenie remizy.
W późniejszym czasie urządzono szereg zabaw i przedstawień, z których dochód przeznaczono na rzecz dalszych wykończeń.
Z uwagi na dużą zasługę przy budowie członkowie Komitetu na wniosek Władysława Prokopa i Sapety Władysława, ufundowali tablicę pamiątkową poświęconą upamiętnieniu tak cennej inicjatywy i realizacji budowy Domu Strażaka następującej treści – „W latach 1962-1965 z inicjatywy i staraniem Tyrańskiego Stanisława i Zacha Henryka przy poparciu Społeczeństwa oraz władz Państwowych i Partyjnych wybudowany został „Dom Strażaka” co podaje się potomnym ku pamięci.”
Z niewiadomych przyczyn tablica ta została nocą zdjęta przez przedstawicieli Pow. Kom. Str. Poż. w Ropczycach.
Praca Komitetu trwałą dalej, lecz z uwagi na duże trudności i przeszkody osób, którym budynek ten, w który nie wierzono był solą w oku, praca dalsza została przerwana.
Niestrudzenie pracował na niwie kulturalnej działacz od 1925 roku Zach Henryk, który przy pomocy Ob. Małka Michała zorganizował 4-głosowy chór męski, który sam ćwiczył, a który swoim repertuarem uświetniał uroczystości OSP oraz Państwowe I Narodowe.
Działalność tego chóru została przerwana chorobą dyrygenta od dnia 11 lutego 1969 roku.
Celem upamiętnienia pracy kulturalnej zespołów, zamiesza się szereg zdjęć przedstawiających kilka scen z dramatu „Rozdroże Miłości”, którego reżyserem i dekoratorem był Zach Henryk.
Załącza się również kilka zdjęć z występów chóry, do którego należeli: Białek Aleksander, Koprowski Mieczysław, Drozd Bronisław, Spioch Roman, Kaczarowski Stanisław, Prokop Ludwik, Tyrański Stanisław, Wąsowski Jan, Nowakowski Janusz, Nyzio Tadeusz, Zygmunt Jan, Zygmunt Ryszard, Wątroba Bronisław, Zach Julian, Babiarz Stanisław, Biedroń Edward, Biedroń Ignacy, Brzostowski Bogusław, Wróbel Adam.
Dużym powodzeniem cieszyła się orkiestra denta, jedyna na terenie miasta Sędziszowa, zorganizowana jeszcze przez OSP w 1897 roku, a rozbudowana i powiększona w roku 1924. Zespół ten przetrwał do dzisiaj. Występuje on na wszystkich uroczystościach OSP, a także i uroczystościach urzędowych z okazji Świąt Narodowych i uroczystości Państwowych.
Działalność tej orkiestry podupadła z braku funduszy na zakup nowych instrumentów, celem zastąpienia starych będących w użyciu od 1924 roku.
istnieją trudności w utrzymaniu instruktora (kapelmistrza) celem przyciągnięcia młodego narybku – gdyż brak jest funduszy na opłacenie instruktora – a PMRM pomocy takiej odmówił.
Istniała koncepcja przejęcia instrumentów przez Fabryki Mebli w Sędziszowie, lecz i ta koncepcja upadła.
W latach 1970-1971, starsi członkowie zbierali się sporadycznie w razie potrzeby wystąpienia i przygotowywali się pod kierunkiem Emila Przepióry członka tego zespołu.
1973r.
Z wielką ofiarnością społeczeństwa miasta Sędziszowa Młp., został wybudowany Dom Strażaka, w którym działalność orkiestry-teatry-chóru spędzała sen z powiek sekretarzom PZPR w Ropczycach, którzy zabrali budynek.
… poprzegradzali sale na biura i umieścili Urząd Gminy, a samochód strażacki przekazali Zawodowej Straży Pożarnej w Ropczycach.
W takiej sytuacji Ochotnicza Straż Pożarna została rozwiązana.
1989r.
Z inicjatywy Burmistrza Wiesława Olesia, Vice Burmistrza Stanisława Paśko, Prezesa Zarządu Miejsko-Gminnego Eugeniusza Alberskiego, Prezesa OSP Rzeszowskich Fabryk Mebli Jerzego Marcia została zawiązana Ochotnicza Straż Pożarna w Sędziszowie Małopolskim.
12 X 1989r. zostało zwołane zebranie na którym wybrano Zarząd.
Prezes: Marć Jerzy
V-ce prezes: Szot Wiesław
V-ce prezes: Paśko Stanisław
Naczelnik: Gargaś Józef
Sekretarz: Alberski Eugeniusz
Skarbnik: Gargaś Barbara
Gospodarz-kierowca: Jasiński Kazimierz
Członek zarządu: Oleś Wiesław
Komisja Rewizyjna:
Czarnik Wincenty
Saj Jacek
Migała Zbigniew


Zarząd ten wystąpił do Sądu Wojewódzkiego w Rzeszowie o osobowość prawną, którą otrzymał dnia 9 marca 1992r. Syg-akt U Nr Rej. St. 160/92


*sztandar do dzisiaj znajduje się w naszej remizie

Dzisiaj nie ma już orkiestry, ani chóru (a tym bardziej teatru). Przez przerwę w działalności, OSP dopiero teraz zaczyna się odradzać. Tworzenia kroniki zaprzestano wpisem o powołaniu Zarządu w 1989 roku. Historia najnowsza wciąż oczekuje na spisanie.

Zaloguj
Google+